خانه / کسب و کار / مشتری مداری / مقایسه برنامه خندوانه و دورهمی

مقایسه برنامه خندوانه و دورهمی

مقایسه برنامه خندوانه و دورهمی

Untitled 13 مقایسه برنامه خندوانه و دورهمی

 

یادمه که خندوانه شروع شده بود خیلی هیجان داشتم و به نظرم یه برنامه بسیار متفاوت بود یه محیط کوچیک ,یه اجرای متفاوت از رامبد جوان, یه فضای دوستانه ,یه مهمون دوست داشتنی , یه گفتگوی رفیقانه , خنده های به موقع , خلاصه خیلی برام جالب بود چرا که یکی از بهترین کمدین های کشور مجری برنامه بود و سکان رو در دست داشت
بله همه عوامل دست به دست هم می داد تا یه برنامه خوشگل و دوست داشتنی رو شاهد باشیم , کم کم برنامه به فصل دوم وسوم کشیده شده و من هم خوشحال بودم که موفقیت پشت سر هم رامبد جوان و خندوانه رو شاهد باشم و همه چیز گواه یه برنامه روز به روز “شیرین تر” رو میداد اماااا اتفاقی عجیبی افتاد به نظر من برنامه خندوانه نچسب تر میشد علتش رو متوجه نمیشدم ترجیح میدادم کمتر پای برنامه بنشینم البته نظر خانواده رو هم جویا شدم به نظر اونها هم مزه برنامه خندوانه کم شده بود , و همیشه به اینکه چرا خندوانه دیگه برام جذاب نیست فکر می کردم تا اینکه برنامه ” دورهمی ” با اون شروع طوفانیش استارت خورد.
مهران مدیری خیلی زیرکانه راه صدساله رو تو چند شب رفت و با اون اجرای هنرمندانه و با استفاده از تکنیک “نگاه از بالا ” و “تراشیدن ریش و سبیل و موی مهماناش” توانست در مدتی کمی سرو صدایی به پا کند که همه به صورت ویروسی به هم اطلاع دهند که برنامه دورهمی شروع شده .
اینجا بود که مخاطب عظیمی که به ناچار پای برنامه خندوانه نشسته بودند به سمت برنامه دورهمی هم کشیده شدند و اتفاقی جالبی افتاد همه به “مقایسه” این دو برنامه پرداختند و به اتفاق معتقد بودند که برنامه دورهمی برنامه بهتری است تا برنامه خندوانه! و بعضی ها حتی به نحوه مجری گری رامبد هم خرده گرفتند و آن را “سبک ” شمردند .
در اینکه رامبد کمدین قهاری هست شکی نیست و همچنین در این که رامبد کارگردان خوبی هم هست هم شکی نیست (کارگردانی فیلم کمدی” ورود آقایان ممنوع ” ) و به نظر بنده رامبدجوان یه شخصیت موفق و کاراکتر بسیار فعال در زمینه کارش هست! که توانایی گردهم آوردن عوامل بسیاری برای تولید یه مجموعه جذاب رو داره اما حرف من چیز دیگه ایه .
ببیند در پروسه کارآفرینی برای اینکه یک فکر به محصول/خدمات تبدیل بشه مراحل زیر رو باید طی کنه
۱- تعیین یک هدف
۲- برنامه ریزی برای رسیدن به اون هدف
۳- عملی کردن برنامه ای که ریختیم
۴- آنالیز عملکردمون به منظور بهبود برنامه ریخته شده
۵- اصلاح برنامه ای که ریختیم و رفتن به مرحله ۳

به زبان آدمیزاد اگر بخایم صحبت بکنم باید بگم برای اینکه یه فعالیت رو درست در زندگی انجام بدیم
۱- ابتدا بایدمشخص می کنیم “دقیقا” چی می خایم (تعیین هدف)
۲- برای رسیدن به هدف چندتا راه داریم و کدوم هارو می تونیم تست کنیم (برنامه ریزی)
۳- شروع کنیم برنامه مشخص شده رو یکی یکی پیاده کردن (عملی کردن برنامه)
۴- اینجا باید بایستیم آمار بگیریم ببنیم تا الان چطور بوده! آیا مشتریان ما راضی بودن؟
آیا طبق برنامه دارم پیش میرم؟ آیا این برنامه تمام نیازهای مخاطبین ما رو پوشش می ده؟
آیا ….(آنالیز کردن عملکرد)
توضیح : اگر آنالیز خوب اومد که برنامه رو ادامه می دیم اگر نه مشتری ناراضیه سوال می کنیم چرا ؟
از مخاطب می پرسیم که چه بکنیم بهتر شود ! چطور راضی تره ؟ که در ۹۰ درصد موارد هر برنامه ای نیاز به اصلاحات داره تا به کمال برسه
۵- ایرادات رو پیدا می کنیم اصلاح می کنیم و برنامه جدید رو میریزیم و شروع به عملی کردن برنامه جدید میکنیم

اتفاقی که برای خندوانه افتاد این بود که در مراحل “رشد” مرحله چهارم ینی “مرحله آنالیز عملکرد” رو حذف کرد بنابراین بدون توجه به نقطه نظرات مخاطبین یه کله مسیر خودش رو رفت بدون اینکه بفهمه علایق مشتریش (مخاطبین) چیه ؟
نتیجه این شد که بجدای افزایش کیفی برنامه افزایش کمی داشتیم ینی بجای اینکه برنامه خندوانه تر و خنده دار تر شه گریوانه تر شد!
تعداد دوربین ها بیشتر شده! صحنه کوچیک و گرم خندوانه تبدیل به یه محیط بزرگ و سبز و بی روح شد
که همشو به صورت بسیار ناقشنگ از ظروف یکبار مصرف ساخته بودن (نیت قابل تقدیره اما نتیجش قشنگ نبود)
حتی یه تریبون ساده هم وسط صحنه نگذاشتن تا کمدین بهش تکیه بده و اجرای قشنگ تری داشته باشه یا دستمال کاغذی باشه که کمدین مجبور نباشه بره تا انتهای صحنه یه دستمال برداره عرق هاشو پاک کنه برگرده
تعداد بیننده های حاضر در استودیو از پنجاه نفر به پانصد نفر رسید که توان تیم رو به سمتی غیر از هدف می برد که کمکی به کیفیت برنامه خندوانه نمی کرد بلکه تمام نیروی تیم رو گرفت و تمرکز تیم از اصل به حواشی کشیده شد تا جایی که حتی گاهی رامبد فقط مهمان دعوت میکرد بدون اینکه از پیشینه اون اطلاعات کافی داشته باشه
درحالی که مهران مدیری تیمش رو موظف می کرد اطلاعات کاملی از مهمان برنامه تهیه کنند از نوع علایقش , فعالیت هاش , آخرین فعالیتش , مصاحبه ها, غذاهایی که میخوره ,و تکیه کلام هایی که داره, تا جایی که خود مهمان هم یادش نمیاد اون جمله رو چه زمانی گفته
انتقاداتی که بر خندوانه گرفتیم برای دورهمی هم همین مشکلات بوده و هست از سبیل هی مهران مدیری تا جوج گفتنش ! تا نگاه از بالا به پایینش به مهمان های برنامه ! اما مهران مدیری به کمک آنالیز نظرات کاربران و منتقدین در هر قسمت تغییراتی رو انجام داد تا بتونه نظر همه مخاطبین رو جلب کنه!
در مورد سبک برنامه دورهمی هم باید بگم سبک بسیار هوشمندانه ای رو انتخاب کرده چرا که مردم ایران مردمان ” کنجکاوی ” هستند و بیشتر از هنره هنرمند, زندگی خصوصی هنرمند براش جذابیت داره برای همینه که یه آدم معروف تا یه حرکت اشتباهی در زندگی شخصیش میکنه, کلا سی سال زحماتشو میزاریم تو یه کفه ترازو و اون حرکتش تو کفه ی دیگر ترازو …..
نکته دیگه اینکه میدونیم مشکلات ریز زیادی تو مملکت ما وجود داره معمولا کسی هم این مشکلات رو به گردن نمی گیره و حاضر به پاسخگویی نیست و چه بسا رو مشکلی پافشاری کنیم آخرش دامن خودمونو بگیره
اینه که مردمم (با همه علاقه ای که برای ابراز مشکلات شون دارند) دیگه حال پیگیری مشکلات و مسایل شون رو ندارند اینجاس که مهران مدیری با ارایه مشکلات موجود در جامعه با زبان شیرین طنز , به نیاز دیگه ای از نیازهای مردم پاسخ میده و مهر قطعی به خوب بودن برنامش میزنه
در مورد مهمانان برنامه هم باید عرض بکنم که مهران مدیری سعی کرده از مهمانان سرشناس که مردم مردم میشناسند و بهشون علاقمندند دعوت می کنه تا مهمانان فرمایشی! بگذریم که مهران مدیری با مهمان های فرمایشی هم سعی میکنه مصاحبه ای غیررسمی داشته باشه تا اصول و چارچوب برنامه ش دفاع بکنه و مخاطبین خسته نشدن! تا جایی که حتی از خانوم وزیر می پرسه : عاشق شدین ؟

چندتا پیشنهاد برای خندوانه
– به جای افزایش بیننده های حاضر در استودیو به پانصدنفر یا بیشتر در هر روز, آنها رو به پنجاه نفر در هر روز برسونه و تمرکز برنامه رو روی کیفیت برنامه متمرکز کنه نه کنترل تعداد مدعویین!
– دکور برنامه بسیار بی روح و تک رنگه بهتره از رنگهای شاد و طراحان حرفه ای استفاده بشه تا استفاده از قوطی و لیوان های بازیافتی
– بزرگی یه برنامه به پذیرش مخاطبین شه نه به وسعت صحنه اجرا ! اگر “لیت نایت شو” های آمریکا رو دیده باشید میبینید که برنامه با یک مجری و یک مهمان و تقریبا بیست تا بیننده حاضر در استودیو اداره میشه,
بیشتر جذابیت برنامه, در گفتگو هایی هست که بین مجری و مهمان رد و بدل میشه نه ظاهر استودیو و تعداد دوربین ها
– پیشنهاد می کنم که عوامل خندوانه نتیجه عملکرد خودشونو از طریق شبکه های اجتماعی پیگیر باشن اگر همه مخاطبان تون میگن که لباس پوشیدن مجری خوب نیست حتما جدی بگیرین
– در مورد مهمان برنامه حتما اطلاعات مفصلی با جزییات تهیه کنید و زیر پوستی بهش بپردازین مردم ایران عاشق جزییات شخصی هستن خیلی خیلی زشته مجری هی بپرسه خووو دیگه چه خبرر ….
– از پرداختن به هر نوع مسابقات داخل استودیویی جدا خودداری کنید چون برای مخاطبین میلیونی که در پای تلوزیون نشسته اند توهین تلقی می شود
– قبل از برنامه روحیات مهمان تان رو کاملا آنالیز کنید تا مشخص شود از چه نوع شوخی خوشش آمده و بیشتر اهل چه نوع گفتگویی هست تا تضاد پیش نیاید
– دست از حرکات نمادین نخ نماشده بردارید دادن لوح تقدیر یا یک گلدان بندانگشتی صورت قشنگی ندارد بلکه یا هدیه ندهید یا یک هدیه نفیس بدهید اگر “هزینه بر” است می توانید از تعداد مدعوین هزار نفره داخل استودیو بکاهید و هزینه آنرا به مهمان تقدیم کنید که از زحماتش تقدیر جانانه شده باشد
– استفاده از عوامل پشت دوربین برای اجرای نمایش های آبکی جدا خود داری کنید بلکه لازم است از افراد شناخته شده که در زمینه طنز فعالیت میکنند استفاده کنید
– حذف روش های قدیمی تبلیغاتی! که از مهمانان برنامه یا مردم کوچه و خیابان بپرسیم نظرتون در مورد برنامه چیه؟ چرا که جواب کاملا مشخصه : “تعریف الکی از برنامه ”
– و در انتها از پرداختن به مباحثی که از خنده و شادی دور میشوید جدا خودداری کنید اگر مجبورید برنامه را فرمایشی درست کنید حداقل دقایقی رو به اون موضوع بپردازید نه کلا یه قسمت رو به اون مبحث اختصاص بدید چون برنامه از رسالت خودش(خنداندن مردم) دور میشه
هدف و وظیفه شما ۹۰ درصد خنداندن مردم این سرزمین و ۱۰ درصد اطلاع رسانی پزشکی و مسایل دیگر می باشد و ملاک خوب یا بد بودن یه برنامه نظر مردم است
امیدواریم در فصل بعدی خندوانه شاهد این مشتری مداری و مخاطب مداری باشیم انشالله

موفق باشید
شهرام نیک نیا

لینک کوتاه : http://idehamooz.ir/EcG63

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*


9 × = بیست هفت

theme